Gelezen in 2007:
47 boeken.
1 uit Denemarken, 3 uit Marokko, 11 uit Nederland, 3 uit Italië, 1 uit Portugal, 8 uit de VS, 5 uit Japan, 3 uit België, 4 uit Engeland, 2 uit Ierland, 1 uit Spanje, 1 uit Zuid-Afrika, 1 uit Congo, 1 uit Duitsland en 2 uit Finland.
Gekocht in 2007: 45 boeken, waarvan gelezen... 5. :)
Boeken _uit_ 2007 in mijn collectie: 4. (Meneer Verona daalt de heuvel af, Tegenspel, Kersenbloed en Vissen op zalm in Jemen). Dat zegt niet zoveel, want bijna alle boeken uit 2006 heb ik in 2007 gekocht. Dat is een nadeel van een mtTBR, je ligt zo achter.
Boeken uit 2007 gelezen: 6.
Gecrosst in 2007: 276 boeken, waarvan gevangen 64. (In totaal nu 818 boeken vrijgelaten en 229 vangsten.)
dinsdag 1 januari 2008
zondag 30 december 2007
Muziek
Zo aan het einde van het jaar is het altijd tijd voor oliebollen en lijstjes. Nu hou ik niet zo van oliebollen, maar wel erg van lijstjes. En dit jaar wilde ik het eens hebben over muziek.
2007 was namelijk geen goed jaar, maar wel een goed muziekjaar. Ik heb veel nieuwe goede muziek ontdekt, en er is veel goede muziek uitgebracht. In mijn top 100 van beste liedjes ever staan 8 nummers uit 2007.
100 Get up – Elektrons
79 Rehab – Amy Winehouse
74 Sawdust and diamonds – Joanna Newsom
44 Sugar assault me now – Pop Levi
35 fizheuer zieheuer – Ricardo Villalobos
32 Grace kelly – Mika
18 blij blij blij! – Machinefabriek
13 Wespen op de appeltaart -Spinvis
En ook de nieuwe single van Anouk vind ik een geil nummer. Ontdekingen van 2007 zijn Machinefabriek en Trentemoller. Verder heb ik in 2007 voor het eerst van mijn leven Das wolltemperierte klavier van Bach gehoord, door Glen Gould uiteraard.
In 2007 heb ik de altijd al sluimerende liefde voor Balkanfolk ontdekt. Felix Lajko als hedendaagse exponent, en Iva Bittova.
2007 was namelijk geen goed jaar, maar wel een goed muziekjaar. Ik heb veel nieuwe goede muziek ontdekt, en er is veel goede muziek uitgebracht. In mijn top 100 van beste liedjes ever staan 8 nummers uit 2007.
100 Get up – Elektrons
79 Rehab – Amy Winehouse
74 Sawdust and diamonds – Joanna Newsom
44 Sugar assault me now – Pop Levi
35 fizheuer zieheuer – Ricardo Villalobos
32 Grace kelly – Mika
18 blij blij blij! – Machinefabriek
13 Wespen op de appeltaart -Spinvis
En ook de nieuwe single van Anouk vind ik een geil nummer. Ontdekingen van 2007 zijn Machinefabriek en Trentemoller. Verder heb ik in 2007 voor het eerst van mijn leven Das wolltemperierte klavier van Bach gehoord, door Glen Gould uiteraard.
In 2007 heb ik de altijd al sluimerende liefde voor Balkanfolk ontdekt. Felix Lajko als hedendaagse exponent, en Iva Bittova.
vrijdag 28 december 2007
Onderzoek II
Er is weer onderzocht en wat blijkt: ongeveer 4 uur per week doen werknemers privé dingen in de baas zijn tijd. E-mailen, even de woonsite checken, msn-en... De werkgeversbranche schreeuwt moord en brand, dat is stelen van de baas!
Maar iiwi heeft het onderzoek even wat breder getrokken en wat blijkt: werknemers denken 80% van de werktijd aan privézaken. 80% van de denktijd gaat op aan de baby, het boodschappenlijstje met 2 uien, een courgette en een fles witte huiswijn, de maitresse en oefengesprekken voor de helpdesk van KPN die gebeld moet worden omdat internet plusbellen het niet doet. 80%!
Dat kan natuulijk niet. Als die tijd aan zaakzaken was besteed was die enorme doorbraak er allang geweest. Denkproductiviteit in Nederland is schrikbarend laag. Daarom ontwikkelen we de nieuwe denkfilosofie, 'werkdenken'.
Het concept bestaat uit een DVD, die aangenomen werknemers kunnen meenemen en thuis op hun computer kunnen opslaan, een programaatje dat de werknemer op zijn werkplekcomputer om het half uur een korte reminder geeft van onderbewuste beelden die hem dwingen te denken aan baaszaken, een cursus om werknemers die extra veel aan privézaken denken in een vroeg stadium te herkennen, een psychologische test voor tijdens de sollicitatie en natuurlijk de nodige vervolgcursussen voor de baas en de werknemer. bestel hem nu!
Maar iiwi heeft het onderzoek even wat breder getrokken en wat blijkt: werknemers denken 80% van de werktijd aan privézaken. 80% van de denktijd gaat op aan de baby, het boodschappenlijstje met 2 uien, een courgette en een fles witte huiswijn, de maitresse en oefengesprekken voor de helpdesk van KPN die gebeld moet worden omdat internet plusbellen het niet doet. 80%!
Dat kan natuulijk niet. Als die tijd aan zaakzaken was besteed was die enorme doorbraak er allang geweest. Denkproductiviteit in Nederland is schrikbarend laag. Daarom ontwikkelen we de nieuwe denkfilosofie, 'werkdenken'.
Het concept bestaat uit een DVD, die aangenomen werknemers kunnen meenemen en thuis op hun computer kunnen opslaan, een programaatje dat de werknemer op zijn werkplekcomputer om het half uur een korte reminder geeft van onderbewuste beelden die hem dwingen te denken aan baaszaken, een cursus om werknemers die extra veel aan privézaken denken in een vroeg stadium te herkennen, een psychologische test voor tijdens de sollicitatie en natuurlijk de nodige vervolgcursussen voor de baas en de werknemer. bestel hem nu!
zaterdag 15 december 2007
reus
Vandaag zag ik een schaduw van een enorm mens voor het raam. Ik keek snel door het andere raam om de reus beter te kunnen zien. Daar is geen tegenlicht van de zon. Maar het was helemaal geen reus. Het was een vader met een kindje op zijn rug. Ook leuk, maar toch anders.
donderdag 29 november 2007
Beeldvorming, jongeren en Bilal B.
Deze weken staken jonge scholieren voor beter onderwijs. Terecht, naar mijn mening. Die 1040 uren die verplicht moeten worden lesgegeven is typisch zo'n misvatting dat meten weten is en dat, _als_ er maar 1040 uur lesgegeven is, dan alles goed is. Hoe er lesgegeven wordt, dat is moeilijk meetbaar, hoeveel, dat is simpel. Zie hier het Tayloriseren van het onderwijs.
Maar goed, dat terzijde. Dit gaat namelijk over iets anders. de eerste stakingsdag, vrijdag, waren er een paar duizend scholieren die protesteerden tegen deze onzinuren. Er werden 24 gearresteerd. Je zou zeggen, de protesten zijn rustig verlopen. Niets bleek minder waar in het nieuws.
Het nieuws was dat jongeren amok hadden gemaakt. Om dit te onderstrepen werden beelden uitgezonden van... agenten die stilstaande jongeren met een wapenstok naar achteren sloegen. Nog niet zo lang geleden zouden we dat bruut en buitensporig politie-optreden hebben genoemd en dat hebben onderzocht. Nu is het blijkbaar het bewijs dat jongeren en masse hebben lopen rellen.
Dinsdag waren er nieuwe protesten. Het nieuws was dat jongeren amok hadden gepleegd en als bewijs hiervoor werden beelden uitgezonden... van agenten die jongeren keihard het museumplein afspoten met het waterkanon. Amokmakend scholieren heb ik niet gezien. In hetzelfde nieuws beelden van echte rellen, in Frankrijk. Een enorm verschil.
'Scholierenstaking loopt fors uit de hand.' Inderdaad. Maar waardoor? Zijn die beelden er wel van scholieren die amok maken? En als ze er niet zijn, waren die scholieren er dan wel? Of waren het er gewoon weer een paar?
Vanwaar die berichten? Van de politici is het logisch. De staatsecretaris wil niet toegeven aan de 1040 uur, en wat is er dan beter om lekker even de protesterende jongeren als uitschot neer te zetten? Daar doen we geen zaken mee.
Maar de media? Die behoren objectief te zijn. Maar de mensen die er werken zijn 30ers of ouder. Hun beeld van jongeren is niet positief. Het beeld van jongeren in de media is niet positief. Jongeren zijn lastig. Ze zijn luid. Ze zuipen, brallen, hangen, gaan te lang uit, luisteren niet. In alle probleemwijken hebben mensen, terecht of niet, vooral last van de jongeren. Het lijkt erop dat de reportages gemaakt zijn met dat beeld in het achterhoofd. Want dat is het beeld dat iedereen, en ook de mensen die de reportages maken, kennen. Protesterende jongeren! Komop, er zijn vast rellen! Goed zoeken! Het beeld van de iritante overlast veroorzakende jongeren moet bevestigd worden.
Een paar weken geleden was er zo'n zelfde geval van beeldvorming. Bilal B., een psychotische man, stak een agent neer en werd vervolgens doodgeschoten. Een tragische geschiedenis. Maar het werd heel veel meer. Het werd een Marokkanen probleem. Door de beeldvorming. De volgende dag opende het journaal met een reportage van 7 minuten over Bilal B. Hij bleek wel eens bij Mohammed B., de terrorist, in de huiskamer te zijn geweest. Nieuws? Nou, niet echt. Want na 7 minuten vroeg de anchorman uiteindelijk aan de verslaggever of deze dagen in de huiskamer iets te maken hadden met de daad van Bilal. "Nee", was het antwoord. Maar ja, eerst 7 minuten angst voeren. Want Bilal B. was een Marokkaan. En dus is het een Marokkanen probleem. En Marokkanen, dat is terrorisme, dat weet iedereen.
Eén vandaag had daarna een reportage over de wijk waar Bilal vandaan kwam. Een stel idiote jongeren had een auto in de fik gestoken. Om Bilal te wreken? Nu ja hoe dan ook, de reportage begon met de beelden van de straat, in het donker, met de flakkerende auto in de fik. "Zo zag deze wijk er de afgelopen nacht uit!" zei de overvoice. Nou... nee. Zo zag die ene plek er uit in die wijk. De rest van de wijk was gewoon rustig, donker. Mensen sliepen. En lazen het in de krant, of hoorden het van buren, die het hoorden van buren, die het hadden gezien op ontbijt-tv. In totaal werden er in 7 dagen 4 auto's in de fik gestoken. En de media maakte er banlieu toestanden van. Alsof de hele wijk zeven dagen lang in brand had gestaan.
Iedereen maakte met zijn eigen agenda gebruik van de daad van Bilal B. Ouders van psychotische mensen om te vragen voor meer rechten voor de ouders van psychotische mensen. Marokkaanse jongeren om hun groepsgevoel te uiten. Andere mensen in de wijk om weer eens lekker te wentelen in hun gekanker over allochtonen. Politici om hun kiezer te paaien. Niets menselijks is ons vreemd. Maar ook journalisten hadden hun agenda, hun beeld wat ze de ether in slingerden. Bilal B., dat was een Marokkaan. Dus het was een Marokkanen probleem. Ongeacht de waarheid van dat beeld. Want als het geen Marokkanen probleem is, dan maken we het een Marokkanen probleem.
We schijnen het volkomen verleerd te zijn gewoon objectief naar een situatie te kijken en erover berichten zonder maagzuur. Bij elk bericht schieten we volledig in de kramp. Dat is het tijdsbeeld van het eerste decennium van deze eeuw. De krampjaren.
Maar goed, dat terzijde. Dit gaat namelijk over iets anders. de eerste stakingsdag, vrijdag, waren er een paar duizend scholieren die protesteerden tegen deze onzinuren. Er werden 24 gearresteerd. Je zou zeggen, de protesten zijn rustig verlopen. Niets bleek minder waar in het nieuws.
Het nieuws was dat jongeren amok hadden gemaakt. Om dit te onderstrepen werden beelden uitgezonden van... agenten die stilstaande jongeren met een wapenstok naar achteren sloegen. Nog niet zo lang geleden zouden we dat bruut en buitensporig politie-optreden hebben genoemd en dat hebben onderzocht. Nu is het blijkbaar het bewijs dat jongeren en masse hebben lopen rellen.
Dinsdag waren er nieuwe protesten. Het nieuws was dat jongeren amok hadden gepleegd en als bewijs hiervoor werden beelden uitgezonden... van agenten die jongeren keihard het museumplein afspoten met het waterkanon. Amokmakend scholieren heb ik niet gezien. In hetzelfde nieuws beelden van echte rellen, in Frankrijk. Een enorm verschil.
'Scholierenstaking loopt fors uit de hand.' Inderdaad. Maar waardoor? Zijn die beelden er wel van scholieren die amok maken? En als ze er niet zijn, waren die scholieren er dan wel? Of waren het er gewoon weer een paar?
Vanwaar die berichten? Van de politici is het logisch. De staatsecretaris wil niet toegeven aan de 1040 uur, en wat is er dan beter om lekker even de protesterende jongeren als uitschot neer te zetten? Daar doen we geen zaken mee.
Maar de media? Die behoren objectief te zijn. Maar de mensen die er werken zijn 30ers of ouder. Hun beeld van jongeren is niet positief. Het beeld van jongeren in de media is niet positief. Jongeren zijn lastig. Ze zijn luid. Ze zuipen, brallen, hangen, gaan te lang uit, luisteren niet. In alle probleemwijken hebben mensen, terecht of niet, vooral last van de jongeren. Het lijkt erop dat de reportages gemaakt zijn met dat beeld in het achterhoofd. Want dat is het beeld dat iedereen, en ook de mensen die de reportages maken, kennen. Protesterende jongeren! Komop, er zijn vast rellen! Goed zoeken! Het beeld van de iritante overlast veroorzakende jongeren moet bevestigd worden.
Een paar weken geleden was er zo'n zelfde geval van beeldvorming. Bilal B., een psychotische man, stak een agent neer en werd vervolgens doodgeschoten. Een tragische geschiedenis. Maar het werd heel veel meer. Het werd een Marokkanen probleem. Door de beeldvorming. De volgende dag opende het journaal met een reportage van 7 minuten over Bilal B. Hij bleek wel eens bij Mohammed B., de terrorist, in de huiskamer te zijn geweest. Nieuws? Nou, niet echt. Want na 7 minuten vroeg de anchorman uiteindelijk aan de verslaggever of deze dagen in de huiskamer iets te maken hadden met de daad van Bilal. "Nee", was het antwoord. Maar ja, eerst 7 minuten angst voeren. Want Bilal B. was een Marokkaan. En dus is het een Marokkanen probleem. En Marokkanen, dat is terrorisme, dat weet iedereen.
Eén vandaag had daarna een reportage over de wijk waar Bilal vandaan kwam. Een stel idiote jongeren had een auto in de fik gestoken. Om Bilal te wreken? Nu ja hoe dan ook, de reportage begon met de beelden van de straat, in het donker, met de flakkerende auto in de fik. "Zo zag deze wijk er de afgelopen nacht uit!" zei de overvoice. Nou... nee. Zo zag die ene plek er uit in die wijk. De rest van de wijk was gewoon rustig, donker. Mensen sliepen. En lazen het in de krant, of hoorden het van buren, die het hoorden van buren, die het hadden gezien op ontbijt-tv. In totaal werden er in 7 dagen 4 auto's in de fik gestoken. En de media maakte er banlieu toestanden van. Alsof de hele wijk zeven dagen lang in brand had gestaan.
Iedereen maakte met zijn eigen agenda gebruik van de daad van Bilal B. Ouders van psychotische mensen om te vragen voor meer rechten voor de ouders van psychotische mensen. Marokkaanse jongeren om hun groepsgevoel te uiten. Andere mensen in de wijk om weer eens lekker te wentelen in hun gekanker over allochtonen. Politici om hun kiezer te paaien. Niets menselijks is ons vreemd. Maar ook journalisten hadden hun agenda, hun beeld wat ze de ether in slingerden. Bilal B., dat was een Marokkaan. Dus het was een Marokkanen probleem. Ongeacht de waarheid van dat beeld. Want als het geen Marokkanen probleem is, dan maken we het een Marokkanen probleem.
We schijnen het volkomen verleerd te zijn gewoon objectief naar een situatie te kijken en erover berichten zonder maagzuur. Bij elk bericht schieten we volledig in de kramp. Dat is het tijdsbeeld van het eerste decennium van deze eeuw. De krampjaren.
zaterdag 17 november 2007
Sollicitatiedienst voor werklozen
Het UWV betaalt 900.000 euro aan een bedrijf dat sollicitatiebrieven gaat schrijven namens WW-ers en WAO-ers bij het UWV. Er zijn volgens het UWV veel werklozen die heel goed zijn in hun werk, maar het moeilijk vinden zichzelf in een brief te verkopen. Vandaar dat een bedrijf dat gaat doen. Studenten gaan de brieven schrijven voor bouwvakkers. Leuk hoor en zo hoeven die werklozen wellicht ook niet meer keer op keer in een sollicitatieklasje gereïntegreerd te worden.
Maar iiwi wil dit wel breder trekken. Er zijn ook heel veel mensen die heel goed zijn in hun werk, maar het moeilijk vinden zichzelf te verkopen in een sollicitatiegesprek. Wie gaat er een bedrijf opzetten met mensen die voor anderen naar een sollicitatiegesprek gaan?
En dan, dan is er nog een stap te zetten. Wie o wie wil er voor mij gaan werken?
Maar iiwi wil dit wel breder trekken. Er zijn ook heel veel mensen die heel goed zijn in hun werk, maar het moeilijk vinden zichzelf te verkopen in een sollicitatiegesprek. Wie gaat er een bedrijf opzetten met mensen die voor anderen naar een sollicitatiegesprek gaan?
En dan, dan is er nog een stap te zetten. Wie o wie wil er voor mij gaan werken?
Er gaat niets boven het Noorden
De Zuiderzeelijn is door het kabinet geschrapt. Er was geld voor een hypersnelle magneetspoorlijn, maar die ging niet door. Er kwam geld voor een snelle normale spoorlijn, maar die ging niet door. Er werd geld gereserveerd voor een gewone spoorlijn en nu is er alleen nog geld voor een ringweg rond Groningen. Het Noorden voelt zich buiten spel gezet, niet bij de flitsende randstad horen.
Noordense politici sputteren en sputteren, maar halen niet door. iiwi weet de oplossing! Kom op Noorden, sluit de gaskraan van Slochteren! Een cordon sanitaire rond de pijpen naar de Waddenzee. Stop het Ja-knikken!
Eens kijken hoe snel het Noorden weer bij de randstad hoort.
Noordense politici sputteren en sputteren, maar halen niet door. iiwi weet de oplossing! Kom op Noorden, sluit de gaskraan van Slochteren! Een cordon sanitaire rond de pijpen naar de Waddenzee. Stop het Ja-knikken!
Eens kijken hoe snel het Noorden weer bij de randstad hoort.
Abonneren op:
Posts (Atom)